حکایت عشقی بی قاف،بی شین،بی نقطه نوشته مصطفی مستور. این مجموعه شش داستان دارد.داستان آخر با عنوان حکایت عشقی بی قاف،بی شین،بی نقطه صفحاتchat room است و شاید قشنگ ترین بخش کتاب.البته این کتاب مستور به هیچ وجه به قشنگی کتاب روی ماه خداوند را ببوس نمی رسد. موقع خوندن کتاب احساس کردم مستور در قسمت هایی از کتاب برای داستانهایش از همان چیزهایی استفاده می کند که در "روی ماه خداوند را ببوس"استفاده کرده است و این در نظرم جالب نیامد.برای مثال آوردن مطالب انگلیسی ودوباره فلسفه و سوال فلسفی. در داستان آخر برای من جالب بود که همه چیز باsalamهستی شروع می شود و با با جمله های طولانی مهراوه تمام.