تبليغاتX
واین منم...





















واین منم...

کسی مرا نساخت، خدا ساخت.

من هیچی برای نوشتن ندارم.

خیلی وقته دارم به جهان و اینجا و اینجا (و این منم ...)فکر می کنم.اونجا که سال تا سال آپ نمی شه و اینجا که ... .

شاید دیگه اینجا ننویسم یعنی اگر خواستم بنویسم توی این وبلاگ ننویسم ، یه جای دیگه ، یه آدرس دیگه. اما سال دیگه جهان و اینجا رو بیشتر از امسال آپ می کنم.حد اقل یکی دو بار بیشتر!

۸۶ هم گذشت.تقریبا اکثر روزاش برای من شلوغ بود.در مجموع سال خوبی بود به خصوص که آخر سال مامان به آرزوش رسید و من چقدر از این بابت خوشحالم.

سال تحویل ها همیشه خوبند اما سال تحویل امسال بهترین سال تحویل عمرم بود.

بهانه هایم برای کارهایی که باید انجام می دادم اما شاید به دلیل کمی وقت انجام ندادم من را در برابر من شرمنده می کند.

آدما دقیقه نود همیشه بهترین فرصت ها رو از دست می دهند.

و در آخر این که برای همه ی دوستانم آرزوی پایان سالی خوش و آغازی خوش تر می کنم و از همه می خوام که لحظه ی سال تحویل برام دعا کنند من هم ان شاءالله دعا می کنم.بعد هم این بدی هایی که عمدی و غیر عمدی در حقشون کردم رو ببخشند.مرسی.

+نوشته شده در یکشنبه 26 اسفند1386ساعت6:13 بعد از ظهرتوسط فاطمه | |